Βαμβακού. Οι πεταλούδες [και η Τέχνη] αγγίζουν το όμορφο χωριό του Πάρνωνα.

 

Βαμβακού. Οι πεταλούδες [και η Τέχνη] αγγίζουν το όμορφο χωριό του Πάρνωνα.

Κείμενο + φωτογραφίες: Πάνος Α. Παπαδολιάς


Μια Κυριακή στον Πάρνωνα. Βιαστικό πέρασμα από την Βαμβακού. Το καλοκαίρι έχει περάσει και το χωριό ετοιμάζεται ήδη να ανηφορίσει το μακρύ, σιωπηλό του Χειμώνα. Στην έξοδο του χωριού, στάση στον «Σταθμό Συγκινήσεως». Το πλάτωμα που με την ταμπέλα αυτή θυμίζει μέρες  πόνου. Τότε που η Βαμβακού αποχωριζόταν τα παιδιά της. Τότε που σε αυτή τη μικρή πλατεία τα λεωφορεία γέμιζαν ξενιτεμένους. Τότε που το αντίο λεγόταν με δάκρυα και Καζαντζίδη στο πικάπ. Η χαρμολύπη του Έλληνα.

Στην μικρή πλατεία κάτι νέο. Κάτι που σαν να αλλάζει όλη την ενέργεια του τόπου. Το εικαστικό έργο με τις πεταλούδες μοιάζει με αντίδοτο. Θεραπεία ομορφιάς, ελπίδα. Μια αναγέννηση. Μισοκλείνω τα μάτια. Τα φτερά τους ανοιγοκλείνουν. Τι ιδέα κι αυτή! Το σύντομο της ζωής; Η ιδέα του ταξιδιού; Η σκέψη του φευγιού; Η Φύση που γαληνεύει και θεραπεύει; Και τι δεν περνάει από το μυαλό. Θέλω να μάθω περισσότερα. Οι πληροφορίες, φυσικά, οδηγούν σε γνωστούς κι αγαπημένους φίλους. Μικρός ο τόπος μας.

Σύλλογος της Βαμβακούς «Η Νέα Ζωή». Τα παιδιά του συλλόγου είχαν καλέσει για το «Φεστιβάλ Γαστρονομίας και Καρυδιού» ένα από τα δημιουργικά κορίτσια της Σπάρτης. Την Κατερίνα Παπαναστασίου. Νέα, ταλαντούχα δημιουργός. Με υπομονή, επιμονή και άσκηση ανοίγει το προσωπικό εικαστικό της δρόμο. Η συνεργασία τους δημιουργική και χαρούμενη. Γιατί, λοιπόν, να μπούνε «τίτλοι τέλους;» Κάπως έτσι η Κατερίνα συνέχισε και η Βαμβακού την υιοθέτησε.  Το έργο με τις πεταλούδες, με τίτλο «Μια ανάμνηση, μια προσμονή» είναι μόνον η αρχή. Η Βαμβακού, ένας καμβάς. Έτσι την βλέπει η Κατερίνα.

Ακούγεται υπέροχο.

Σημείωση: ο Ηλίας, καλός φίλος, υπάκουσε στωϊκά στα προστάγματα του φωτογράφου. Ηλία σε ευχαριστώ.


Για το χωριό Βαμβακού διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ.

Για να δείτε κι άλλη δουλειά της Κατερίνας Παπαναστασίου ανοίξτε τον ΣΥΝΔΕΣΜΟ.

 

 

Leave a Reply