Σπάνια τέτοιο ρεσιτάλ. O Σταύρος Κόλλιας στην Σπάρτη


Κείμενο & φωτογραφίες: Πάνος Α. Παπαδολιάς


29 Απριλίου 2018. Βράδυ Κυριακής. Εθνικό Ωδείο, παράρτημα Σπάρτης. Ρεσιτάλ του πιανίστα Σταύρου Κόλλια. Για κάποια παιδιά που σκέφτονται σοβαρά να ακολουθήσουν το δύσκολο δρόμο της Μουσικής και είναι απόψε στο κοινό, αυτή η βραδιά μπορεί και να τους άλλαξε τη ζωή. Συναίσθημα απερίγραπτο.

«Βαριέμαι αφόρητα την Κλασσική. Αυτό που λένε «Σοβαρή, ποιοτική Μουσική» προσωπικά τη βρίσκω απλά ανιαρή». Απολαμβάνοντας τον Κόλλια να τιθασεύει τα πλήκτρα και να μας απογειώνει δεν μπόρεσα να μη θυμηθώ φίλους που κάνουν τέτοιες αφοριστικές δηλώσεις και είπα μέσα μου: «Γιατί να μην είστε απόψε εδώ».

Κάποιος με ρώτησε πως ήταν το ρεσιτάλ τελικά; Υπέροχα, απελευθερωτικά, τολμηρό. Πέταγμα στα πιο υψηλά στρώματα της Μουσικής. Γιατί όντως εκεί μπορεί να συναντηθεί ο «πατέρας» Μότσαρτ και οι διαλεκτοί Ιάπωνες συνθέτες. Δυο πιάνα, κόντρα εποχές, εκλεκτικές μουσικές συγγένειες. Πανδαισία.

Σε σχέση με το πρόγραμμα της βραδιάς δανείζομαι το σχολιασμό του έγκριτου κριτικού Γιάννη Σβώλου [www.efsyn.gr] το οποίο ακολούθησε την πρόσφατη παρουσίαση του ίδιου προγράμματος στο Ωδείο Αθηνών. «Από ιαπωνικής πλευράς ακούστηκαν τα α λα Ντεμπισί / Μεσιάν εμπρεσιονίζοντα «Σχεδιάσματα αρ. 1 & αρ. 2, Δένδρο της βροχής» του πατριάρχη της ιαπωνικής μουσικής Τόρου Τακεμίτσου (1930-1996), η αυστηρής, στιβαρής αρχαϊκής έκφρασης σύνθεση «Μάιος, αρχαία ιαπωνική χορευτική μουσική» του Τοσίο Χοσοκάουα (γενν. 1955), το γεμάτο αδρεναλίνη, α λα Ράιχ μινιμαλιστικό  /μηχανιστικό κομμάτι «Piano Media» του Τόσι Ιτσιγιανάγκι (γενν. 1933), οι βίαιες, αυτιστικά επαναληπτικές «Techno Études» και το ονειρικά εμπρεσιονιστικό «Crystalline III» της Κάρεν Τανάκα (γενν. 1961). Ανάμεσα σε αυτά τα βασικώς εγκεφαλικά ακούσματα  – που, αναμενόμενα, ενθουσίασαν τους νεότερους ακροατές! – παρεμβλήθηκαν αντιστικτικά οι συνθέσεις του Μότσαρτ «Φαντασία KV397», «Ρόντο KV485», «Αντάτζιο KV540», «12 παραλλαγές KV265» και «Ρόντο KV511». Μουσικές καταφανώς αγαπητές στον ερμηνευτή».

Η σειρά αυτών των ρεσιτάλ του Σταύρου Κόλλια που θα φιλοξενηθούν σε επιλεγμένους χώρους της Περιφέρειας τελεί υπό την αιγίδα της Ιαπωνικής πρεσβείας και του Ελληνοϊαπωνικού Συνδέσμου Φιλίας, φέρει δε την οργανωτική υπογραφή της «Αττικής Πολιτιστικής Εταιρείας».


Aκολουθεί φωτογραφικό υλικό από την εκδήλωση καθώς και mini videos

Ο πιανίστας Σταύρος Κόλλιας μας «προσηλύτισε» με το μουσικό του χάρισμα

Ένα πρόγραμμα για πιάνο έξω από τα συνηθισμένα

Εθνικό Ωδείο Σπάρτης. Μικρό αλλά με “χαρακτήρα”

Το “Ionian Channel” ήταν εκεί

Το ίδιο και η φίλη μας Ποτούλα Βελουδάκη του “Youknow.gr”

Εισαγωγή στο [μουσικό] πνεύμα της βραδιάς από την Κυριακή Χελιώτη

Το πιάνο και ένα σοφά βαλμένο γλυπτό του Σπαρτιάτη γλύπτη Αλέξανδρου Παπαστρατηγάκη

Ο Σταύρος Κόλλιας κινήθηκε μεταξύ δυο πιάνων και δυο ….μουσικών κόσμων

“Πάντρεμα” έργων του Μότσαρτ με έργα Ιαπώνων συνθετών

  Η Karen Tanaka και το μινιμαλιστικό της στυλ ήταν από τις πιο δυνατές στιγμές της βραδιάς

Το “Piano Media” του Toshi Ichiyanagi είναι ένα έργο [και ένας ήχος] που θα θυμόμαστε για καιρό

Μετά την ένταση του ρεσιτάλ, αίσθημα πληρότητας και ηρεμίας, χαμόγελο λαμπερό

  Ο θερμός εναγκαλισμός της Κυριακής Χελιώτη αποτυπώνει τον ενθουσιασμό του κοινού

  “Aντισυμβατικό” κλείσιμο. Αντί της παραδοσιακής ανθοδέσμης μια τσάντα με ντόπια καλούδια της Λακωνικής γης

Στο φουαγιέ

    Ενθουσιώδες πηγαδάκι γύρω από τον καλλιτέχνη

   Μεταξία Παπαποστόλου και πολλοί φίλοι βρέθηκαν στην εξαιρετική αυτή βραδιά

   Ο καλλιτέχνης μπροστά από το φωτιζόμενο γλυπτό του Αλέξανδρου Παπαστρατηγάκη

  Σύντομα σε ειδική παρουσίαση η δουλειά του νεαρού, ταλαντούχου Αλέξανδρου

+ There are no comments

Add yours