Πάνω στην Εθνική, ραντεβού με την Πανσέληνο.

Πάνω στην Εθνική, ραντεβού με την Πανσέληνο.

Κείμενο + φωτογραφίες: Πάνος Α. Παπαδολιάς


Λίγες ημέρες πριν, αναρτήσαμε και πάλι στο facebook μια από τις «κλασικές» μας διαδρομές δίνοντας την ευκαιρία σε νέους Lakonistas να την ανακαλύψουν. Ο λόγος για την άνοδο στο Λόφο των Μενελαίων, μια ανάσα από το κέντρο της Σπάρτης.Το βράδυ της ίδιας ημέρας – θεϊκή σύμπτωση –  έπεσε στο τραπέζι η ιδέα να υποδεχτούμε το ολόγιομο φεγγάρι ακριβώς δίπλα από τα Μενελάϊα. Πιο συγκεκριμένα, στο πολυχώρο «Νικητέα». Αν και κάποιοι βρήκαν την σκέψη από φουλ εναλλακτική έως… σχεδόν τολμηρή, αποδείχθηκε ότι το στέκι δίπλα στα Μενελάϊα δεν είναι ένα «απλό μαγαζί πάνω στην Εθνική» [για περαστικούς, τουρίστες και …νταλίκες] αλλά, ένα ενδιαφέρον στέκι που σε βγάζει έξω από την πόλη σε ένα σημείο που μπορείς να ηρεμήσεις αλλά και να γευτείς. Η αλήθεια είναι πως αποδειχθήκαμε απροετοίμαστοι, οπότε με την πρώτη ευκαιρία θα επανακάμψουμε δριμύτεροι για να καταγράψουμε καλύτερα τα πάντα που αφορούν στον Πολυχώρο “Νικητέας”.

H σκέψη να κάτσεις πάνω σε εθνικό δρόμο μοιάζει ….ακραία επιλογή. Τι θα πεις όμως όταν έχεις τέτοιο “κάδρο” απέναντί σου;

“Νικητέας”. Ένα ιστορικό αρτοποιείο της Σπάρτης εξελίσσεται σε μια πολυδύναμη επιχείρηση.

Βλέποντας τα Μενελάια σκέφτεσαι πως αν όντως έμεναν εκεί Μενέλαος & Ωραία Ελένη θα είχαν προνομιακή θέα, αν μη τι άλλο.

Όπου και να σταθείς σε αυτόν τον τόπο όλα καταλήγουν στο “απόλυτο”. Ταύγετος.

Στα βόρεια ο καιρός ανακατεμένος. Το παιγνίδι με το φως και τα χρώματα εκπληκτικό.

Μας αρέσει αυτός το τεχνητός φωτισμός και η ταξιδιάρικη αίσθηση που σου δίνει. Υou ‘re on the road, on the road again.

Το κρασί που έπαιξε ήταν το “Λω” του φίλου μας Βαγγέλη Γιαννόπουλου. Μεγάλο κρασί σε μικρή συσκευασία.

Κι όταν ξεπρόβαλε το φεγγάρι πίσω από το λόφο των Μενελαίων σιωπή μας κεραυνοβόλησε.

 

Leave a Reply