Οι String Demons, το νεανικό ντουέτο με το “φρέσκο”, πολυσυλλεκτικό ήχο, την πειραματική διάθεση και την εξωστρέφεια επί σκηνής, σε συναυλία στην Σπάρτη


Είναι τουλάχιστον …..ατυχές το να χρησιμοποιήσεις για τους “String Demons” μια κλασσική φόρμα παρουσίασης – αυτήν που θα ακολουθούσαμε αν είχαμε να κάνουμε με ένα καλλιτέχνη από το χώρο της Κλασσικής, ακόμα και του έντεχνου.

Βλέπεις, οι “String Demons” έχουν πατήσει ακριβώς επάνω σε αυτό…. Την κατάργηση των [μουσικών] ορίων και από το 2014 που ξεκίνησαν, επιχειρούν ένα ταξίδι στην Μουσική με όρους ελευθερίας, με “αποδεσμευμένη” ενέργεια και με πορεία ανεξάρτητη. Με σεβασμό μεν στην Τέχνη και τους δημιουργούς αλλά και χωρίς έκπτωση όταν συζητάμε για τη ψυχαγωγία, την έκφραση – ακόμα και την εκτόνωση.

Με αφορμή την συναυλία τους στην Σπάρτη την Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου 2022 στον Κήπο του Αρχαιολογικού Μουσείου Σπάρτης στο πλαίσιο του “SPARTA GARDEN MUSEUM FESTIVAL” που διοργανώνει το Νομικό Πρόσωπο Πολιτισμού και Περιβάλλοντος [έναρξη στις 21:30] ρώτησα τον Κωνσταντίνο και την Λυδία κάποια πράγματα που θα μας επιτρέψουν να μπούμε καλύτερα στο σκεπτικό τους – αλλά και ίσως να εξηγήσουν τι είναι αυτό που τους έχει κάνει μια ιδιαίτερη περίπτωση στα μουσικά μας «πράγματα».


Κωνσταντίνε. Λυδία! Έχοντας κάνει ήδη μια αξιόλογη διαδρομή και γνωρίζοντας ότι απευθύνεστε πολύ σε νέους, πόσο σημαντική είναι τελικά η κλασσική μουσική παιδεία; 

Η κλασική παιδεία είναι ένας τρόπος – δρόμος τεχνικής και ερμηνείας για να φτάσεις σε ένα άρτιο μουσικό αποτέλεσμα . Η κλασική παιδεία δεν ξέρουμε πόσο νόημα έχει αν δεν συνδυαστεί με ένστικτο και να γνωρίζει ο καθένας τι του αρέσει πραγματικά.

Την κατεύθυνση που πήρατε στην Μουσική την είχατε….. οραματιστεί / προσχεδιάσει ή, βήμα βήμα και επιλογή με επιλογή, τα πράγματα πήραν σιγά σιγά τη μορφή τους; 

Όπως το λέτε στο τέλος. Σιγά σιγά. Ο καθένας πορεύεται και πραγματοποιεί τον μουσικό εαυτό του με τα “όπλα” που τυχαίνει να έχει στα χέρια του. Εμείς εν τέλει βρεθήκαμε μέσα από μία μεγάλη διαδρομή, αυτή της κλασικής παιδείας, και μεγαλώσαμε μαζί με αυτά τα όργανα, από παιδιά έως ενήλικες είμαστε με αυτά τα δύο όργανα στο χέρι. Οπότε μέσω αυτών βγάζουμε ό,τι υπάρχει μέσα στην ψυχή και στο μυαλό μας, δημιουργούμε τη μουσική μας, με δυο λόγια βγάζουμε τον εαυτό μας. Εάν ήμασταν κάποια άλλοι, εάν είχαμε μεγαλώσει αλλιώς μπορεί η πορεία της ζωής μας να μας οδηγούσε σε άλλα όργανα, μπορεί να πραγματοποιούσαμε τη μουσική μας αισθητική μέσω του μπουζουκιού ή…της άρπας ή οτιδήποτε. Γιατί η πορεία της ζωής, όσο κι αν εμείς οι άνθρωποι φοβόμαστε να το παραδεχτούμε, τελικά είναι και θέμα τύχης. Τα όργανα από μόνα τους δεν έχουν “ακαδημαϊσμό”. Εμείς οι άνθρωποι βάζουμε αυτές τις ταμπέλες, οι οποίες πολλές φορές είναι φυλακές. Η προσωπικότητα και η ψυχή του κάθε ανθρώπου οργανοπαίκτη είναι αυτή που καθορίζει το τι θα κάνει με το όργανο που έχει στα χέρια του. Και όσο προχωράνε τα χρόνια και ανοίγει το μυαλό και η ψυχή, τόσο βλέπουμε τους εαυτούς μας να κάνουν πράγματα στη μουσική, με τις φωνές μας, με όργανα, με πειραματισμούς στο studio και στα live, που λίγο πιο παλιά ούτε που θα φανταζόμαστε, ούτε θα θέλαμε, ούτε θα τολμούσαμε. Και αυτό είναι πολύ απελευθερωτικό.

Μοιάζετε να θέλετε να “χτυπήστε” στερεότυπα στην Μουσική και να καταργήσετε όρια και διαχωριστικές. Πως θα χαρακτηρίζατε την μουσική σας και που θέλετε να την πάτε – δημιουργικά και εμπορικά; 

Δεν έχουμε την ικανότητα να την πάμε πουθενά. Κυριολεκτικά μας πηγαίνει όπου θέλει αυτή και όλο προκύπτουν πράγματα που μία μέρα πριν ούτε που τα σκεφτόμασταν. Με ένα κομμάτι που δουλεύουμε αυτές τις μέρες συνέβη ακριβώς αυτό που λέμε, σαν να προσγειώθηκε στη μέση της πρόβας!

Έχετε συνεργαστεί ήδη με σημαντικούς ανθρώπους. Ποιοι είναι οι άνθρωποι – κλειδί που σας καθόρισαν και σε ποιο τομέα; 

Πέρα από τους ανθρώπους που έχουμε συνεργαστεί θα αναφέρω κάποια ονόματα που μας καθόρισαν πριν καν ακουμπήσουμε κάποιο όργανο ……Iron Maiden, Σαββόπουλος, Beatles, Stones, Χατζιδάκις, Μπουντούνης – Ραζή, οι γονείς δηλαδή, P. Sellers, Σ. Μουστάκας, τους παιδικούς μου φίλους Ν. Σπάθα και Ν. Χρυσοστόμου που είχαμε μπάντα στο Λύκειο, τη Λιλιπούπολη – δεν είναι καλλιτέχνης αλλά η λέξη ”καθόρισε” ταιριάζει απόλυτα!

Η Τέχνη και η ψυχαγωγία για πολλούς είναι διαφορετικά κεφάλαια. Για εσάς;

Η Τέχνη και η ψυχαγωγία θεωρούμε ότι πρέπει να είναι ”καλοί φίλοι”! Αν υπάρχει ισορροπία σ αυτά τα δύο , γίνονται…θαύματα!

Η Λακωνία είναι τόπος με τον οποίο έχετε δεσμούς. Δώστε μας περισσότερα γιαυτό το κεφάλαιο. Τι σας συνδέει;;

Τα πιο ωραία καλοκαίρια, από παιδιά μέχρι και τώρα! Μία από τις πρώτες μουσικές επαναστάσεις (μία απόπειρα δημιουργίας μπάντας) τις κάναμε παιδιά σ’ αυτόν τον τόπο και στο αγαπημένο μας χωριό!

Το ύφος μιας διοργάνωσης και ο χώρος σίγουρα σας δίνουν κατευθύνσεις για τη διαμόρφωση του προγράμματος μιας συναυλίας. Στον κήπο του Αρχαιολογικού Μουσείου Σπάρτης, τι να περιμένουμε από τους String Demons;; 

 Το «Cocktail Εγχόρδων» είναι κάτι σαν μία καλοκαιρινή συνέχεια της παράστασης «Λεωφόρος Εγχόρδων» που παρουσιάσαμε το χειμώνα. Ένα ωραίο Cocktail μπορεί να θεωρηθεί το απόλυτο καλοκαιρινό ποτό, οπότε αν σε αυτό χρησιμοποιήσουμε σαν ”συστατικά” τα έγχορδα, αλλά και τις φωνές μας, τα κρουστά, την ενέργειά μας, θα γίνουν μίξεις κομματιών παλιών και καινούργιων, δικών μας και διασκευών που θα καλύψουν ένα μεγάλο φάσμα της Μουσικής.

Τα καινούργια κομμάτια που έχουμε όπως η «Αντοχή», αλλά το Cocktail αυτό είναι η σχέση μας με τη μουσική και πώς είναι αυτή η σχέση αυτόν τον καιρό, πώς μέσα από πράγματα που ανακαλύπτουμε και δεν περιμέναμε ποτέ ότι θα νιώσουμε, βλέπουμε τους String Demons να εξελίσσονται, να κάνουμε πράγματα που πριν 3 χρόνια θα λέγαμε: «Με τίποτα!!» και να μπορούμε να δώσουμε σε αυτούς που θα μας δουν την μουσική μας αλήθεια μέσω αυτού του Cocktail.


ΟΙ STRING DEMONS ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ
Οι “StringDemons”, τα αδέλφια Κωνσταντίνος και Λυδία Μπουντούνη, είναι ένα ντουέτο εγχόρδων (βιολοντσέλο, βιολί) που ξεκίνησε την κοινή μουσική του πορεία το 2014, συνθέτοντας, ερμηνεύοντας και διασκευάζοντας με πρωτότυπο τρόπο,  ιδιαίτερη ματιά και επιρροές από ένα ευρύτατο μουσικό φάσμα που ξεκινά από την κλασική μουσική – από την οποία άλλωστε προέρχονται – μέχρι την ελληνική παραδοσιακή / λαϊκή, τη rock, τη heavymetal, την pop, τους βυζαντινούς ύμνους κ.ά. χωρίς ταμπέλες και μουσικές “παρωπίδες”. Το βιολοντσέλο του Κωνσταντίνου, το βιολί της Λυδίας, οι φωνές τους, η ματιά τους πάνω στις συνθέσεις των IronMaiden, του Haendel , του Vivaldi, του Βαμβακάρη και πολλών άλλων, εκεί που ο Bach συναντιέται με τους Queen, η LadyGaga με τα Λαϊκοδημοτικά, οι Abba με τα Ποντιακά, οι εξ’ ολοκλήρου δικές τους συνθέσεις, ο ηλεκτρισμός σε αντίθεση με την κλασική παιδεία των δύο αδελφών, όλα αυτά σχηματίζουν τη μουσική “ιδιοσυγκρασία” των StringDemons.


Κείμενο: Πάνος Α. Παπαδολιάς |  Φωτογραφίες: String Demons


1 comment

Add yours
  1. Έφη

    Μα πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει δυνατότητα να γνωρίσεις την πορεία αυτών των άγνωστων, σε πολλούς από εμάς, Μουσικών Σχημάτων; όπως το Νεανικό Ντουέτο String Demons, πριν απολαύσεις live αυτά τα ωραία που έχουν να σου δώσουν και πριν σε “ταξιδέψουν” με τη μουσική τους;

+ Leave a Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.