Η αναβίωση της πάστας «Σεράνο» και η εκδοχή της «Νεράιδας» που μας θύμησε την παλιά, καλή Σεράνο του Μαύρακα


Όσοι μεγαλώσαμε κατά τις δεκαετίες εκείνες που η «Λέσχη» του Γιώργου Μαύρακα στην κεντρική πλατεία της Σπάρτης ήταν το «καλό ζαχαροπλαστείο της πόλης» θυμόμαστε πάρα πολύ καλά την πάστα «Σεράνο». Σερβιρισμένη στο χαρακτηριστικό γκρι-λαδί σερβίτσιο [που έβρισκες σε όλα τα καλά ζαχαροπλαστεία της εποχής – ούτε «γραμμή» να είχε “πέσει”] η Σεράνο ήταν η αδιαφιλονίκητη top, κλασσική, επιλογή. Αξία σταθερή. Η πάστα η πιο αγαπημένη. Καμιά φορά λέγαμε στα γκαρσόν [που τα ξέραμε με το μικρό τους βέβαια] να μας φέρουν άλλο γλυκό, παγωτό ή γρανίτα από τύψεις και μόνον γιατί αυτή η εμμονή με την Σεράνο…..παραγινόταν – θυμάμαι χαρακτηριστικά την δική μου εναλλακτική. Ήταν η «Κασετίνα», πάστα ίδια στην ουσία με την Σεράνο, απλά «θωρακισμένη» γύρω – γύρω από μια κρούστα σοκολάτας. Και φυσικά δεν ξεχνάμε εκεί στα 80ς όταν  θραύση στον νεαρόκοσμο έκανε το «μπουρδουκλωτό» της Λέσχης. Το μπουρδουκλωτό, πολύ απλά, ήταν η πάστα της αρεσκείας μας κομμένη στα δυο και ανάμεσα τους βαλμένες 2 μπάλες παγωτού. Ναι…..Το είχαμε όντως τερματίσει….

Επειδή κάποιος μπορεί – όχι άδικα – να θεωρήσει ότι αυτή η αποθέωση έχει να κάνει με την νοσταλγία που όλα τα «διογκώνει» θα αντιτάξω το ότι «η γεύση έχει μνήμη». Οι φίνες γεύσεις από τα γλυκά του Μαύρακα [παρασκευασμένα όλα από τον κύριο Ηλία στο πίσω μέρος του ζαχαροπλαστείου] που έχουν μείνει αξέχαστες σε όλους εμάς που τα απολαμβάναμε σταθερά, είχαν όντως «αυτό το κάτι άλλο»….. Αυτό που πολλοί προσπάθησαν μετέπειτα αλλά δεν κατάφεραν να κοπιάρουν….. Και κάπως έτσι η Σεράνο του Μαύρακα που γλύκανε ανέμελες παρείστικες στιγμές μετατράπηκε σε κάτι υπέροχα και άπιαστα νοσταλγικό.

Που οφείλεται όμως αυτή η αναπάντεχη retro διάθεση και η Σερανομανία; Απλούστατα, δοκιμάσαμε πρόσφατα μια Σεράνο τόσο αυθεντική και φίνα που ξεκλείδωσε μεμιάς γεύσεις, μυρωδιές και ενσταντανέ από την Σπάρτη του 70 και του 80. Γιατί η «Σεράνο» της Νεράιδας [ναι…. της γνωστής «Νεράϊδας» που είναι ΚΑΙ ζαχαροπλαστείο πλέον] στην Νεάπολη ακολουθεί κατά γράμμα την κλασσική, αυθεντική συνταγή. Με την προσθήκη ιταλικής μαρέγκας – ή κιγιέ όπως έλεγαν οι παλαιότεροι – που κάνει τόσο ανάλαφρη την κρεμά της, με το χαρακτηριστικό ραβδωτό γαρνίρισμα και φυσικά με το κερασάκι στη ροζέτα. Μια λίγο πιο δυνατή σοκολάτα και ένα λίγο πιο ελαφρά σιροπιασμένο παντεσπάνι αρκούν για να ισορροπήσει απόλυτα γευστικά στο σήμερα.

Η πάστα αυτή η οποία αποδεικνύεται πρωταθλήτρια αντοχής μέσα στο Χρόνο έχει και ιστορία πίσω της…… Λίγοι την γνωρίζουν αν και μέσω του Διαδικτύου έχει κυκλοφορήσει ευρέως την τελευταία δεκαετία. Η Σεράνο είναι γλύκισμα Ελληνικής έμπνευσης και παρασκευής, καμωμένο και αφιερωμένο στο «αηδόνι της Χιλής», την τραγουδίστρια Ροζίτα Σεράνο η οποία έμεινε για ένα διάστημα την δεκαετία του 50 στην Αθήνα και τάραξε τα νερά της Αθηναικής Νύχτας με τις εμφανίσεις της στα κοσμικά καμπαρέ της εποχής. Ο ιδιοκτήτης του γνωστού ζαχαροπλαστείου «Σελέκτ» της Φωκίωνος Νέγρη, μέγας θαυμαστής της μελαχρινής καλλονής με την υπέροχη φωνή, δημιούργησε την «Σεράνο», της την αφιέρωσε και έκανε το όνομα της Χιλιανής καλλιτέχνιδας να μείνει αξέχαστο….Εμ τι νόμιζες; Ότι είναι απλά….. μια πάστα; Υπέροχες, ΥΠΕΡΟΧΕΣ, ιστορίες που μας υπενθυμίζουν πόσο άνοστη και άχρωμη είναι η ζωή μας σήμερα……. Πάω λοιπόν να φάω μια Σεράνο να έρθω στα ίσια μου!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Για να είμαστε απολύτως ακριβείς υπάρχουν οπτικές διαφορές της σημερινής Σεράνο με την Σεράνο του Μαύρακα. Η Σεράνο της Λέσχης δεν είχε κερασάκι [ήταν πιο….. μίνιμαλ] καθώς επίσης ήταν κομμένη σε άλλο σχήμα.


  • Αυτή την ανάρτηση την αφιερώνω σε όλους εκείνους με τους οποίους μεγαλώσαμε δίνοντας σχεδόν καθημερινά το «παρών» στην Λέσχη του αείμνηστου Γιώργου Μαύρακα.
  • Ένα μεγάλο μπράβο στους φίλους της «Νεράϊδας» οι οποίοι και μέσα από το ζαχαροπλαστείο κρατούν το πήχυ ψηλά δίνοντας μας γλυκίσματα φτιαγμένα από άριστα υλικά, γλυκά δημιουργικά, γλυκά με στυλ!

Κείμενο: Πάνος Α. Παπαδολιάς / Φωτογραφίες: Νεράιδα – web – Πάνος Παπαδολιάς


Από την πρώτη κουταλιά ……κλείνεις τα μάτια και αναπολείς……

Η Λέσχη του Μαύρακα δεν ήταν απλά ζαχαροπλαστείο…… ούτε καν στέκι…… Ήταν ένας χώρος που προσέφερε “αισθητική εκπαίδευση”…… [δύσκολο να αναλυθεί αυτό σε μια ανάρτηση]

Η Ροζίτα Σεράνο. Εκπληκτική καλλιτέχνιδα με συναρπαστική διαδρομή ζωής. Θα τη θυμόμαστε πάντα…..γλυκά

 

+ There are no comments

Add yours

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.