Ο Σπαρτιάτης φωτογράφος Ηλίας Περγαντής και ένα μάθημα πάνω στην δημιουργικότητα με αφορμή τη φωτογραφία του «Δεν ξεχνώ»


Ξεκίνησε την ενασχόληση του με τη Φωτογραφία μόλις το 2012. 10 χρόνια μετά έχει καταφέρει να γίνει γνωστός στο πανελλήνιο ως «ο Φωτογράφος της Ελληνικής Παράδοσης και των Ιστορικών αναβιώσεων». Ο Ηλίας Περγαντής είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση γιατί παρά την αξιόλογη καλλιτεχνική του πορεία παραμένει στην καθημερινότητά του πιστός στην Λογιστική και τους πελάτες του γραφείου του στην Σπάρτη ενώ σημαντικό χρόνο επενδύει στην οικογενειακή επιχείρηση. Πρόκειται για αυτές τις αντιφάσεις που, σίγουρα, κάνουν πιο ενδιαφέρουσα την ιστορία κάποιων καλλιτεχνών.

2014 και εκεί στα πρώτα του βήματα ο Ηλίας «πέφτει επάνω» στο σχέδιο του Βρεταννού καλλιτέχνη Brian Jay. Στο σχέδιο αποτυπώνεται μια ειδυλλιακή σκηνή του σήμερα την οποία υποβαστάζουν [με αγώνα] αμέτρητοι στρατιώτες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο καλλιτέχνης ήθελε με αυτό του το έργο να τονίσει την σημασία μιας ιστορικής μάχης, το σχέδιό του ωστόσο φαίνεται πως άγγιξε ευαίσθητες χορδές γιατί από την στιγμή που κυκλοφόρησε στα κανάλια των Social Media μετατράπηκε σε «σύμβολο». Ο Ηλίας ο οποίος αχόρταγα μελετά εκείνη την περίοδο φωτογραφία και είναι ανοιχτός σε ερεθίσματα, εντυπωσιάζεται από αυτή την εικόνα την οποία και θα βάλει στο «συρτάρι». Θα χρειαστεί να περάσουν ίσως και 4 χρόνια για να την ανασύρει…..

Βρισκόμαστε πια στο 2018. Ο Περγαντής έχει βουτήξει για τα καλά στο κομμάτι των αναβιώσεων γοητευμένος από την Ιστορία και συνεπαρμένος από τον πλούτο των Ελληνικών παραδοσιακών ενδυμασιών. Μελετά συνεχώς και στήνει ενώπιον του φακού του εικόνες που ζωντανεύουν την Αρχαία Ελλάδα, θρυλικές μάχες του 21, παραδοσιακές στολές που λάμπουν σε φυσικά, ιστορικά τοπία, εικόνες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι οποίες συγκινούν και φορτίζουν με την αλήθεια τους ενώ δειλά δειλά ξεκινά το πρότζεκτ «1821» [για το οποίο αξίζει να αναφέρουμε ότι μόνον σε αυτό έχουν συμμετάσχει έως σήμερα εθελοντικά πάνω από 1000 άτομα και πάνω από 50 Πολιτιστικοί Σύλλογοι και Ομάδες Αναβίωσης].

Έχοντας πλέον ορίσει το τι θέλει να κάνει με τη Φωτογραφία και έχοντας φτιάξει ήδη ένα δυνατό portfolio με δουλειές που αποτυπώνουν την Αρχαία Ελλάδα, το «21»και το «40» ένιωσε πως οι συνθήκες είχαν ωριμάσει για ένα έργο που θα συνοψίζει κατά κάποιο τρόπο την Ελληνική Ιστορία. Είναι η στιγμή που βγαίνει από το συρτάρι το σχέδιο του Brian Jay [το οποίο εν τω μεταξύ έχει γίνει viral και ο ίδιος ο δημιουργός του αναγκάστηκε να του δώσει τίτλο – «The price of Peace – το αντίτιμο της Ειρήνης»].

Η ιδέα απλή και καθηλωτική. Ο Περγαντής όχι απλά την προσάρμοσε αλλά και την πήγε σε άλλο επίπεδο, κατά την άποψή μου. Με τρόπο λιτό και – κυρίως – με άρτια εκτέλεση μας έδωσε ένα δυνατό φωτογραφικό έργο το περιεχόμενο του οποίου δεν έχει καμία ανάγκη εξήγησης και σχολιασμού. Ο φωτογράφος, πολύ απλά, χρησιμοποιεί την γλώσσα του σήμερα, την Εικόνα, για να μας δώσει τροφή για σκέψη. Κάθε περαιτέρω ανάλυση μάλλον αφαιρεί από το έργο παρά του προσθέτει.

Αντιθέτως αυτό που νομίζω πως αξίζει επισήμανσης είναι η όλη δημιουργική διαδικασία. Το πώς το έργο ενός καλλιτέχνη άνοιξε δρόμους έμπνευσης σε ένα άλλο. Πως μια ιδέα πέρασε από το ένα μέσο στο άλλο. Και πως τελικά οι ιδέες κυριολεκτικά ΩΡΙΜΑΖΟΥΝ – θέλουν το χρόνο τους.

Η δημιουργικότητα είναι μια σκυταλοδρομία δίχως τέλος. Η κατάκτηση του ενός γίνεται εργαλείο για να προχωρήσει ο επόμενος. Ακόμα και αν κάποιοι δεν βλέπουν αυτό τον «Νόμο» που διέπει την καλλιτεχνική δημιουργία, τότε αρκεί να θυμηθούμε την ιστορική ατάκα του Πικάσο: «οι καλοί  καλλιτέχνες δανείζονται….. Οι μεγάλοι καλλιτέχνες κλέβουν».


Κείμενο: Πάνος Α. Παπαδολιάς |  Φωτογραφίες: Ηλίας Περγαντής


Η φωτογραφική σύνθεση του Ηλία Περγαντή. Η εικόνα, δυνατή και εύγλωττη, δεν έχει ανάγκη καμίας ανάλυσης, εξήγησης ή επισήμανσης.

Το σχέδιο που πυροδότησε την ιδέα του Ηλία. Ενδιαφέρουσα η συνύπαρξη της θάλασσας [ως σύμβολο μιας ήρεμης ζωής] και μιας “θάλασσας αίματος” [που συνοψίζει εύγλωττα τη φρίκη του πολέμου και την θυσία αμέτρητων ζωών για την επίτευξη της ειρήνης].

Η φωτογραφία, αβίαστα κατάφερε να  …..ρίξει το Internet [κατά τα κοινώς λεγόμενα]. Η προσθήκη στη διαδρομή ενός ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ……”πουσσάρισε” το μήνυμα και το συναίσθημα [χωρίς να το έχει ανάγκη κατά την άποψή μου].

Ο Ηλίας Περγαντής, με μεράκι και εστιάζοντας σταθερά στην Κιβωτό της Ελληνικής Παράδοσης, έχει ήδη δημιουργήσει ένα πολύτιμο έργο και το μόνο σίγουρο είναι ότι έχουμε να περιμένουμε πολλά από το ….φακό του. Τα έργα του Ηλία είναι σαφέστατα η νέα εκδοχή των εικόνων ηρώων και σκηνών ηρωισμού που μέσα από τα σχολεία διαμόρφωσαν γενιές και γενιές.

 

 

1 comment

Add yours

+ Leave a Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.