Τα βοτσαλωτά δάπεδα της Δήμητρας.

posted in: ΑΓΟΡΑΣΤΕ | 3

Δήμητρα Κολομβάκου | Αναβιώνοντας την αρχαία τέχνη των Βοτσαλωτών

Κείμενο + φωτογραφίες: Πάνος Α. Παπαδολιάς


Καναδάς. Η μικρή Δήμητρα μεγαλώνει με το Ελληνικό Σχολείο να της προσφέρει συναρπαστικά ταξίδια μυαλού στην Ελληνική Ιστορία, την Τέχνη και τη Μυθολογία. Εικόνες, ερεθίσματα, δημιουργική έξαψη. Η συγκίνηση που της προκαλεί η Αρχαία Τέχνη εξελίσσεται σταδιακά σε πάθος για την Ελλάδα και ολόκληρη την κουλτούρα της. Μέσα σε αυτή την πλημμυρίδα εικόνων τα ψηφιδωτά είναι εκείνα που κάνουν τη καρδιά της να σκιρτά. Τα μελετά, τα ψάχνει, τα αναζητά. Στο μυαλό της τα ψηφιδωτά φτάνουν να ταυτιστούν με την ίδια την Ελλάδα.

Δήμητρα Κολομβάκου. Παθιασμένη με τη Φύση. Λεπτομέρεια τα κοσμήματα, φτιαγμένα από φυσικά υλικά.

Ψηφιδωτό. Η πρώτη αγάπη.

Ατελείωτο. Σήμανε το πέρασμα από το ψηφιδωτό στα βοτσαλωτά.

Λίγο μετά τα 30 της έρχεται η επιστροφή στην Ελλάδα και στο Ξηροκάμπι της Λακωνίας. Το παρατηρητικό μάτι της Δήμητρας εντυπωσιάζεται από τα ελάχιστα βοτσαλωτά που διασώζονται στην πόλη της Σπάρτης, ίχνη της νεοκλασικής της Κληρονομιάς. Σε κάποιες αυλές, απομεινάρια σε κάποιους μικρούς δρόμους, υπολείμματα εδώ και εκεί. Συνειδητοποιεί ότι η αρχαία αυτή Τέχνη απλά την συναρπάζει και, αφήνοντας στην άκρη τις απόπειρες με τα ψηφιδωτά, δίνει όλο της το είναι για να την κατακτήσει. Ψάχνει, διαβάζει, επικοινωνεί με μάστορες του είδους – εντός και εκτός Ελλάδας – και σιγά σιγά ξεκλειδώνει τα μυστικά αυτής της τεχνικής που έρχεται από τα βάθη του Χρόνου. Μεσόγειος, βότσαλα, οικισμοί, καθημερινότητα, αισθητική. Η Δήμητρα Κολομβάκου, καταγίνεται με τη τέχνη του Βοτσαλωτού και το ταπεινό εργαστήρι της θα γεννήσει εκπληκτικά πράγματα.

          Ο “κόσμος” της Δήμητρας. Βότσαλα σε λοφάκια και σε καφάσια.

     Το πιο κλασσικό από τα βότσαλα. Κάπου 2500 τέτοια απαιτούνται για τη δημιουργία ενός τετραγωνικού μέτρου.

Άτακτο παιγνίδι άσπρου και μαύρου.

Love it!

Tόσο μικρό… αλλά σου “κλέβει” την καρδιά.

                 Η καρδιά του Βοτσαλωτού.

Συστοιχισμένα σαν δοντάκια.

Διαχωρισμός των στρωμάτων στη πρώτη φάση της δημιουργίας.

Καυτό μεσημέρι και η Δήμητρα δροσίζει τα έργα της.

Σύνθεση.

Θέλει δουλειά για να τελειοποιηθεί.

               Ο Κεντρικός Τύπος ανακαλύπτει τη δουλειά της.

    Καρδιές από… πέτρα!

Η συζήτηση με τη Δήμητρα, ένα καυτό απομεσήμερο, έφερε στην επιφάνεια τόσα πολλά! Η περιήγηση στο εργαστήρι μας έπεισε ότι πρόκειται για μια δουλειά πραγματικά άσκηση υπομονής και επιμονής. Η ίδια την παρομοιάζει με κέντημα το οποίο γίνεται με βότσαλα αντί νήματος. Λάτρης του Παραδοσιακού, δηλώνει παθιασμένη με τη Φύση και τα έργα της. Με εκατοντάδες χιλιάδες βότσαλα να έχουν περάσει από τα χέρια της παραμένει πάντα εκστατική μπροστά σε αυτή την πέτρα που ο Χρόνος την έχει λειάνει και μορφοποιήσει με τρόπο αξεπέραστο.

                Το εργαστήρι είναι δίπλα στο σπίτι.

Δουλεύει παραπάνω από ένα θέματα ταυτοχρόνως.

Σύνθεση 2.

Γεωμετρικό.

Μαύρο βότσαλο. Πολύ δημοφιλές.

Σπείρα.

            Το χρώμα είναι απαραίτητο.

Κέντημα.

Σημαντική λεπτομέρεια. Όλα τα βότσαλα τοποθετούνται κάθετα.

                   Η Φύση είναι δάσκαλος και εμπνευστής.

Λευκή σπείρα σε κόκκινο……

               ….και κόκκινη σπείρα σε λευκό.

Δήμητρα Κολομβάκου μπροστά στο μικρό της εκθετήριο.

Σημειώστε ότι η τεχνική αυτή μπορεί να κάνει θαύματα σε: αυλές, διαδρόμους, ως παραστάσεις σε εξωτερικούς αλλά και σε εσωτερικούς χώρους, ως μπορντούρες σε κήπους ή πισίνες, σε spa, σε εκκλησίες και σε δημόσιους χώρους. Η ίδια κάνει, ωστόσο, και μικρά – πιο εύχρηστα – διακοσμητικά κομμάτια. Δεν με σοκάρει, δε, καθόλου όταν μου λέει ότι με βοτσαλωτό μπορεί να δημιουργηθεί ένα εκπληκτικό ταφικό μνημείο. Ελληνικότητα, λιτότητα, φινέτσα που … διαρκούν! Ακολουθώντας την αρχαία τεχνική που θέλει τα βότσαλα όρθια και συνταιριασμένα όπως τα δόντια μας, τα βοτσαλωτά είναι αθάνατα και σήμερα επιστρέφουν για να προσδώσουν «χαρακτήρα» και ποιότητα σε σπίτια αλλά και σε επαγγελματικούς χώρους. Είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσουμε ότι πρόκειται για μια πολύ δύσκολη τέχνη που η Δήμητρα κατάφερε να χαλιναγωγήσει χάρη στην ιδέα μιας Βρετανίδας τεχνίτριας που με τη χρήση του πατρόν επιτρέπει στον ειδικό να προ-ετοιμάζει το έργο στο εργαστήρι και στη συνέχεια να το «ενθέτει» στη τελική του θέση.

Κάτω από την άμμο κρύβεται το πατρόν το οποίο ακολουθείται πιστά!

Έτσι ταπεινά ξεκινά ένα έργο.

            Οι καμπύλες δημιουργούνται με ένα τέτοιο μηχανισμό.

Δοντάκια; Λουκουμάκια;

                   Η κόλλα δεν είναι βασικό υλικό είναι όμως απαραίτητη.

             Ο βοηθός του εργαστηρίου…..

Στρώσεις και σειρές.

          Ένα τριζόνι παρακολουθεί την πρόοδο του έργου.

                Το κοντινό μπορεί να μην αποκαλύπτει το σχέδιο, έχει όμως τη δική του γοητεία.

           Επί τω έργω.

Διάλογος.

Πινέλα και βουρτσάκια. Απαραίτητα.

                Το χαλαρωτικό χόμπυ. Ζωγραφική σε βότσαλα.

Απλά υπέροχα!

Και τα βότσαλα που απαιτούνται; «Τώρα πια… όσο και να ζηλεύω κάποια στις παραλίες μας δεν τα αγγίζω. Ότι χρειάζομαι το παίρνω από ειδικό προμηθευτή». Πριν φύγω από το εργαστήρι, βγάζω τα παπούτσια μου για να περπατήσω πάνω σε ένα βοτσαλωτό. Η αίσθηση, απλά, δεν περιγράφεται. Σκέφτομαι πόσοι χώροι – ειδικά δημόσιοι – θα ήταν εντελώς διαφορετικοί αν είχαν αυτά τα ασπρόμαυρα ή χρωματιστά «κεντήματα»…

     Μια μαργαρίτα που θα μείνει ανέπαφη στο Χρόνο!

    Μην ξεχνάμε. Τα βοτσαλωτά είναι φτιαγμένα για να τα πατάμε.

Χταπόδι. Μυρίζει Ελλάδα.

Υπέκυψα στον πειρασμό να περπατήσω στα πλοκάμια του.

    Είναι το αγαπημένο της Δήμητρας.

Απερίγραπτη η αίσθηση!

Κέντημα.

Πλάκα έχει.

                Η Δήμητρα σε κερδίζει όχι μόνο με το ταλέντο της αλλά και με την προσωπικότητά της.

         Εν αρχή ήν το βότσαλο!

Δήμητρα Κολομβάκου | Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της: www.votsalota.com | Eπικοινωνία: 6978440119

3 Responses

  1. τα ζωγραφιστά βότσαλα υπέροχα….όχι ότι και τα υπόλοιπα δεν είναι αλλά με αυτά ξετρελάθηκα!

  2. Βακαλοπούλου Θεοδώρα

    Πολύ όμορφα…Υπάρχει σημείο πώλησης; μπορούμε να παραγγείλουμε δικό μας σχέδιο;

    • Lakonistas

      Σημείο πώλησης όχι. Μπείτε όμως στην ιστοσελίδα της Δήμητρας να επικοινωνήστε και να συζητήστε.

Leave a Reply