O Dean Καρνάζης για την εμπειρία του στο Σπάρταθλον

Παραμονή της έναρξης του 37ου Σπάρταθλον ανατρέχουμε στο βιβλίο του Κωνσταντίνου Καρνάζη «Ο δρόμος προς την Σπάρτη» για να βιώσουμε την δικιά του εμπειρία από την συμμετοχή στον «σπουδαιότερο αγώνα δρόμου του κόσμου». Ο συγγραφέας επιστρέφει στη γη των προγόνων του και συνθέτει τρεις διαφορετικές ιστορίες σε μία μοναδική αφήγηση. Αναζητά τις ελληνικές ρίζες του, με τη συνδρομή κορυφαίων ακαδημαϊκών ψάχνει τα ίχνη της αυθεντικής διαδρομής που διένυσε ο Φειδιππίδης και ολοκληρώνει την «αποστολή» του τρέχοντας στο σημαντικότερο αγώνα αντοχής του κόσμου, το Σπάρταθλον καταναλώνοντας μόνο τροφές που θα μπορούσε να έχει κι εκείνος στη διάθεσή του το 490 π.Χ. (σύκα, ελιές, παστέλι, καπνιστό κρέας και νερό). Η εμψυχωτική (περι)γραφή του Καρνάζη σίγουρα θα γοητεύσει και θα εμπνεύσει τους αναγνώστες, είτε τρέχουν μεγάλες αποστάσεις είτε δεν τρέχουν καθόλου.

Ευχαριστούμε θερμά τον εκδοτικό Οίκο «Key Books – βιβλία για ανοιχτά μυαλά» που μας έδωσε την άδεια να αναδημοσιεύσουμε ένα απόσπασμα καθώς και υλικό.

Ο Meb Keflezighi, Ασημένιος Ολυμπιονίκης με τις ΗΠΑ στην Ολυμπιάδα της Αθήνας και συγγραφέας του «Meb for Mortals» έγραψε για το βιβλίο: «Σε αυτό το συγκλονιστικό βιβλίο ο Καρνάζης καταγράφει την προσπάθειά του να ακολουθήσει τα ηρωικά βήματα του Φειδιππίδη, του σπουδαίου αγγελιοφόρου, και στην πορεία αποκαλύπτει κάτι πολύ πιο βαθύ: Ο δρόμος μάς οδηγεί όχι μόνο προς τη γραμμή του τερματισμού, αλλά και προς τους αληθινούς εαυτούς μας».

O δρόμος προς την Σπάρτη

……Κάποια στιγμή μου φάνηκε σχεδόν αδύνατο να βάλω το ένα πόδι μπροστά από το άλλο και τότε έγινε ξεκάθαρο μέσα μου τι ήταν αυτό που μετρούσε περισσότερο στη ζωή μου. Ήμουν εκεί επειδή έτσι έπρεπε. Ήταν το πεπρωμένο μου, το κάλεσμά μου. Από πολλές απόψεις αυτά ήταν τα πιο ένδοξα βήματα της ζωής μου, ενώ, από την άλλη, ήταν ταυτόχρονα και η πιο εξουθενωτική αποστολή που είχα αναλάβει ποτέ και ένας πολύ σκληρός τρόπος να ζεις. Όπως και η ίδια η Ελλάδα, το Σπάρταθλον είχε υπάρξει μια διχασμένη εμπειρία.

Από αγωνιστική σκοπιά η απόδοσή μου δεν ήταν καθόλου ικανοποιητική. Αυτό το ήξερα και από αυτή την άποψη ήμουν απογοητευμένος. Αλλά ήξερα επίσης ότι θα έπρεπε να συμπεριφερθώ ως πληγωμένος πρωταθλητής. Ο προσωπικός μου κώδικας αξιών υπαγόρευε να επιδείξω αρετή και να διατηρήσω τους καλούς μου τρόπους σε όσο εξασθενημένη κατάσταση κι αν βρισκόμουν. Όπως είχε γράψει ο αρχαίος Έλληνας ποιητής Αρχίλοχος: «Καρδιά μου, αμήχανη καρδιά, πως μπερδεύτηκες έτσι; Όταν νικάς, μην ανοίγεσαι πολύ στην ικανοποίηση. Όταν νικιέσαι, μην κλείνεσαι τελείως στην απελπισία. Συγκρατημένα. Συγκρατημένα. Δυο τρεις κινήσεις είναι η ζωή»……. Καθώς στρίψαμε στην τελευταία στροφή και βγήκαμε στην τελική ευθεία πριν τον τερματισμό, η κακοφωνία και το χάος από τις ομιλίες μετατράπηκαν σε μελωδική έκσταση. Η παρέλαση των τελευταίων εκείνων βημάτων είναι δύσκολο να περιγραφεί. Απλώς γλυστρούσα προς το τέλος, σαν να έκανα σερφ πάνω στα σύννεφα. Στον τερματισμό του Σπάρταθλου κάνεις κάτι μοναδικό στον κόσμο του Αθλητισμού. Δεν υπάρχει γραμμή τερματισμού για να την περάσεις ούτε τάπητας χρονομέτρησης για να τον πατήσεις ούτε νήμα για να το κόψεις. Αντιθέτως, απλώς ολοκληρώνεις το ταξίδι σου αγγίζοντας τα πόδια του επιβλητικού μπρούτζινου αγάλματος του βασιλιά Λεωνίδα στο κέντρο της πόλης. Ο Δήμαρχος της Σπάρτης τοποθετεί ένα στεφάνι από κλαδί ελιάς στο κεφάλι κάθε αθλητή που τερματίζει και του προσφέρει ένα χρυσό κύπελλο με νερό από τον ιερό ποταμό του Ευρώτα, όπως ακριβώς είχε προσφερθεί και στον Φειδιππίδη. Δεν υπάρχει πιο εντυπωσιακός τερματισμός αγώνα από αυτόν του Σπαρτάθλου και ούτε θα υπάρξει. Αυτό είναι το αυθεντικό, το μέρος απ’ όπου άρχισαν όλα. Τίποτε δε θα το ξεπεράσει. Ποτέ.

Σχετικά με τον συγγραφέα

Ο Κωνσταντίνος Καρνάζης, γεννημένος από Έλληνες γονείς στο Los Angeles και με καταγωγή από το χωριό Σιλίμνα της Αρκαδίας και την Ικαρία, έχει χαρακτηριστεί από το περιοδικό «ΤΙΜΕ» ένας από τους 100 πιο επιδραστικούς ανθρώπους στον κόσμο. Από τα επιτεύγματά του ως διεθνώς αναγνωρισμένου αθλητή αγώνων υπεραντοχής ξεχωρίζουν η συμμετοχή του σε αγώνες δρόμου και στις εφτά ηπείρους, ο τερματισμός του στον υπερμαραθώνιο 217 χιλιομέτρων της Κοιλάδας του Θανάτου υπό θερμοκρασίες που άγγιζαν τους 50 βαθμούς Κελσίου και η ολοκλήρωση ενός μαραθώνιου στον Νότιο Πόλο σε θερμοκρασία 40 βαθμών υπό το μηδέν. Το 2006 έτρεξε πενήντα μαραθώνιους, σε πενήντα πολιτείες των ΗΠΑ, σε πενήντα συνεχόμενες μέρες.

Τα βιβλία του συμπεριλαμβάνονται στις λίστες με τα ευπώλητα των New York Times, ενώ ο «Υπερμαραθωνοδρόμος» (εκδόσεις Key Books) ήταν το έβδομο σε πωλήσεις αθλητικό βιβλίο παγκοσμίως το 2005 και έχει μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες. Ο Καρνάζης ζει με τη σύζυγό του και τα παιδιά του στην Καλιφόρνια.

ΚΕΙΜΕΝΟ + ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ : ΠΑΝΟΣ ΠΑΠΑΔΟΛΙΑΣ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.